Glasvezel wordt in Nederland in hoog tempo uitgerold. Het belooft snel, stabiel internet. Maar hoe werkt het eigenlijk, data versturen door een draad van glas?
Licht in plaats van elektriciteit
Een koperen kabel vervoert data als elektrische signalen. Een glasvezelkabel gebruikt licht. Een laser of led aan het ene uiteinde zet de data om in razendsnelle lichtpulsen. Aan de andere kant zet een lichtgevoelige sensor die pulsen weer om in data.
Gevangen in het glas
Een glasvezel is dunner dan een mensenhaar. Hij bestaat uit een kern van zeer zuiver glas met daaromheen een mantel met een iets andere brekingsindex. Daardoor wordt het licht steeds teruggekaatst naar de kern: totale interne reflectie. Zo kan het licht kilometers afleggen zonder te ontsnappen.
Waarom is het zo snel?
- Enorme bandbreedte: licht kan met een veel hogere frequentie worden gemoduleerd dan elektrische signalen, en er kunnen meerdere kleuren licht tegelijk door één vezel.
- Weinig verlies: het signaal verzwakt over grote afstanden veel minder dan bij koper.
- Geen storing: licht heeft geen last van elektromagnetische storing van andere apparaten.
De ruggengraat van het internet
Ook als je thuis nog geen glasvezel hebt, gaat je data vrijwel zeker al een groot deel van de reis door glas. Het internationale internetverkeer loopt grotendeels via glasvezelkabels, onder meer via kabels op de zeebodem die continenten met elkaar verbinden.
Heb je het nodig?
Voor streamen en videobellen is een goede kabelverbinding vaak ook voldoende. Glasvezel blinkt uit in hoge uploadsnelheden, stabiliteit en lage vertraging. Dat is vooral prettig voor thuiswerken, gamen en wie grote bestanden verstuurt.
Geef een reactie